Z wkładem czy bez wkładu własnego

Zwykle banki wymagają, aby udział kredytobiorcy w zakupie nieruchomości wynosił minimum 20 proc. wartości transakcji. Jeżeli nie dysponujemy wymaganą wpłatą, opłata związana ze wspomnianym ubezpieczeniem wyniesie średnio 3,5 proc. od kwoty brakującej do wymaganego progu. Dla przykładowego kredytu wysokości 200 tys. zł i z zerowym wkładem własnym zostanie więc dodatkowo naliczona opłata w wysokości 1,4 tys. zł. Jeżeli w okresie, na który wykupione zostało ubezpieczenie - zwykle 3-5 lat – kredyt nie zostanie spłacony do wymaganego poziomu, opłata zostanie naliczona ponownie (od niższej kwoty, bo część kredytu zostanie już spłacona).

Z drugiej strony od wysokości wkładu własnego może zależeć wysokość oprocentowania kredytu. Generalnie zasada brzmi: im mniejszy kredyt w stosunku do wartości nieruchomości stanowiącej zabezpieczenie, tym bardziej atrakcyjne warunki cenowe. Nie jest to jednak regułą - oprocentowanie nie musi zależeć od wniesionego przez klienta wkładu.

Zwiększenie udziału własnego, o ile oczywiście możemy sobie na to pozwolić, może mieć więc wpływ na uzyskanie atrakcyjniejszej cenowo oferty kredytowej. Warto jednak pamiętać, że przeznaczając oszczędności na wkład własny, zmniejszamy swoje bezpieczeństwo finansowe. W przypadku utraty pracy czy innych zdarzeń losowych kredyt nadal trzeba spłacać. Ponadto stracimy możliwość inwestowania pieniędzy na innych rynkach bądź w inne nieruchomości. Zakładając wysokość oprocentowania na poziomie poniżej 4 proc. oraz zysku na przykład z funduszy inwestycyjnych na poziomie 10 proc., zwiększenie kredytu (zmniejszenie wkładu własnego) z ideą jednoczesnej inwestycji wydaje się rozsądnym rozwiązaniem. Oczywiście z inwestowaniem wiąże się ryzyko.