Kredyt hipoteczny dla samotnych, czyli jak przekonać bank do siebie

Decyzja o przyznaniu przez bank kredytu zapada przede wszystkim w oparciu o ocenę zdolności kredytowej aplikanta. Kredytodawca szacuje w ten sposób na podstawie wypracowanych mechanizmów ryzyko niewypłacalności kredytobiorcy. Im większe i stabilniejsze zarobki tym łatwiej o kredyt. I odwrotnie. Im mniej stabilne i niższe uposażenie tym uzyskanie pożyczki staje się trudniejsze. Osoba samotna ma zatem wyżej powieszoną poprzeczkę.

 

 

Po otrzymaniu aplikacji analityk kredytowy sumuje dochody przyszłych kredytobiorców, odejmuje koszty ich życia i zobowiązań i w ten sposób uzyskuje wysokość dostępnej do obsługi kredytu kwoty. Oczywiście to duże uproszczenie, jednak uogólniając sprawa właśnie w ten sposób wygląda. Tym samym to nie „ilość” pożyczkobiorców, ale ich „jakość” decyduje o przyznaniu kredytu. Dochody, dochody i jeszcze raz dochody. A na drugiej szali obciążenia. Z tej perspektywy lepszy jeden klient, ale wolny od obciążeń i ze znaczącymi zarobkami niż kilku z kredytami na barkach, zarabiających poniżej średniej krajowej. Matematyka finansowa jest niestety bezwzględna.

 

 

Banki przewidują możliwość przystąpienia do kredytu osób trzecich. Mogą to być zarówno członkowie rodziny głównego kredytobiorcy, jak i zupełnie obce osoby. Przystępując do umowy biorą na siebie solidarnie z głównym dłużnikiem całość zadłużenia. Tym samym bank staje się spokojniejszy o odzyskanie pożyczonych pieniędzy. Z drugiej strony dodatkowi kredytobiorcy biorą na siebie ryzyko powstrzymania się od spłaty pozostałych współdłużników. Bank będzie mógł dochodzić swojej wierzytelności od każdego klienta oddzielnie, dopóki nie zaspokoi swoich roszczeń. Coś za coś…

 

 

W krótkim czasie pozostaje niewiele możliwości zwiększania puli potencjalnego kredytu. Podstawowe narzędzie to maksymalne wydłużanie okresu spłaty hipoteki oraz wybór rat równych zamiast malejących. Wszystkie inne sposoby mają niestety charakter długoterminowy i skupiają się na restrukturyzacji posiadanych zobowiązań i „szlifowaniu” otrzymywanego wynagrodzenia. Takie „szlifowanie” może się odbyć w iście ekspresowym tempie poprzez przystąpienie do kredytu dobrze sytuowanego kredytobiorcy.