Wybór strategii opcyjnej

Najpopularniejsze opcje to call (kupna) i put (sprzedaży). Pierwsza daje nabywcy opcji gwarancję kupna w przyszłości określonego instrumentu bazowego po wcześniej ustalonej cenie. Opcja put jest z kolei kontraktem, w którym wystawca opcji gwarantuje nabywcy opcji prawo do sprzedaży instrumentu bazowego wystawcy opcji po z góry ustalonej cenie. Bardzo często przy tworzeniu struktur wykorzystuje się tzw. opcję europejską, która – w przeciwieństwie do opcji amerykańskiej – może zostać z realizowana tylko w jednym określonym momencie.

Z uwagi na niższą cenę często wykorzystuje się tzw. opcję azjatycką (w rzeczywistości jest to opcja europejska z tzw. uśrednianiem). W jej przypadku wypłata zysku zależy od średniej wartości instrumentu bazowego w okresie jej ważności. Efekt uśredniania stopy zwrotu powoduje jednak, że zysk z produktu strukturyzowanego, przy stabilnym wzroście instrumentu bazowego, będzie niższy niż w przypadku opcji europejskiej.

Opcja barierowa gwarantuje z kolei wypłatę zysku pod warunkiem, że cena instrumentu bazowego osiągnie lub przekroczy dany poziom lub przeciwnie: nie zbliży się do określonego poziomu. W opcji binarnej natomiast nie jest istotne o ile wzrósł dany instrument bazowy. Jeżeli nabywca opcji obstawiał np. jego wzrost i ten wzrost nastąpił, wówczas wypłacane jest z góry określone świadczenie.

Opcja Rainbow pozwala oprzeć produkt strukturyzowany na koszyku kilku aktywów, np. akcjach kilku spółek czy kilku indeksów. Ostateczny wynik ustalany jest jako średnia ważona stóp zwrotu z poszczególnych aktywów, ale przy obliczaniu średniej większą wagę uzyskują aktywa o najwyższej stopie zwrotu.

Produkt strukturyzowany oparty na opcji Lookback zapewnia wypłatę stopy zwrotu równej różnicy między poziomem początkowym a maksymalnym poziomem osiągniętym przez dany instrument bazowy w jakimkolwiek momencie trwania inwestycji.

Popularna na polskim rynku jest też tzw. opcja na różnicę. Zakłada wypłatę stopy zwrotu wysokości różnicy między wartością dwóch instrumentów bazowych. Jeżeli jeden instrument wzrósł o 15 proc. a drugi o 10 proc., wówczas zysk wyniesie 5 proc. Co ciekawe, nie jest w tym wariancie ważny wzrost, ale różnica. Równie dobrze wartość dwóch instrumentów bazowych może spaść.    

Oferowane w Polsce produkty strukturyzowane oparte są też na strategiach Swing i Himalaya. W przypadku Swing stopa zwrotu liczona jest jako wartość bezwzględna najmniejszego odchylenia  spośród koszyka indeksów lub spółek. Załóżmy, że w koszyku znajduje się 10 spółek. Na koniec trwania inwestycji okazuje się, że 9 spółek wzrosło o 10 proc., a jedna spadła o 5 proc. w porównaniu z poziomem początkowym. W tym przypadku najmniejsza wartość odchylenia wynosi 5 proc. i tyle wyniesie zysk z produktu strukturyzowanego.

W opcji Himalaya spośród koszyka aktywów w określonym w czasie eliminowane są sukcesywnie aktywa o najwyższych stopach zwrotu. Ostateczna stopa zwrotu będzie średnią stóp zwrotu wyeliminowanych wcześniej aktywów, np. akcji. 

Comperia.pl