Pioneer FIO – nowy parasol

Przekształcenie czterech istniejących dotychczas funduszy inwestycyjnych w jeden fundusz Pioneer Fundusz Inwestycyjny Otwarty (Pioneer FIO) z wydzielonymi subfunduszami ułatwi życie inwestorom. Pozwoli bowiem na zmiany strategii inwestycyjnych w zależności od koniunktury bez płacenia podatku Belki.
W Pioneer FIO obok subfunduszy: Lokacyjnego, Dochodu Mix 20, Wzrostu i Dochodu Mix 40 oraz Wzrostu Mix 60 znajdzie się również subfundusz Pioneer Agresywnego Wzrostu Mix 80, który jeszcze nie rozpoczął działalności.

Stopniowanie ryzyka
Pioneer Lokacyjny jest subfunduszem papierów dłużnych, inwestującym aktywa w obligacje skarbowe, obligacje przedsiębiorstw o wysokiej wiarygodności kredytowej, instrumenty rynku pieniężnego i depozyty bankowe. Ryzyko jego portfela jest więc stosunkowo niskie, a wahania jednostek uczestnictwa niewielkie.
Subfundusze z linii mix są funduszami mieszanymi. Ich aktywa są inwestowane w papiery dłużne, papiery udziałowe i instrumenty, których cena zależy od ceny akcji: kwity depozytowe, prawa do akcji, warranty, kontrakty terminowe na akcje i indeksy akcyjne, jednostki uczestnictwa funduszy otwartych zarządzanych przez polskie TFI oraz tytuły uczestnictwa funduszy zagranicznych.
Pioneer Dochodu Mix 20 może inwestować w papiery udziałowe nie więcej niż 40 proc. aktywów. Skład portfela inwestycyjnego i przyjęta strategia zarządzania nie powinny więc skutkować dużą zmiennością wartości jego jednostek.

Do portfela Pioneer Wzrostu i Dochodu Mix 40 zarządzający dobiera spółki, które jego zdaniem mają ponadprzeciętny potencjał wzrostu w okresie średnio- i długoterminowym. Część akcyjna nie może być jednak większa niż 60 proc. Pozostałe aktywa są lokowane w dłużne papiery wartościowe i instrumenty rynku pieniężnego. Podobnie inwestuje Pioneer Wzrostu Mix 60. Różni się tylko stopniem ryzyka, ponieważ w portfelu może mieć do 80 proc. akcji i instrumentów od nich zależnych. Najbardziej ryzykowny jest Pioneer Agresywnego Wzrostu Mix 80 – jego portfel może się składać nawet z samych akcji, natomiast papierów dłużnych, zgodnie z prospektem, nie może być więcej niż 40 proc.

Dla ostrożnych i ryzykantów
Pioneer FIO, w związku z dawkowaniem ryzyka w poszczególnych subfunduszach, może odpowiadać preferencjom różnych klientów, od unikających ryzyka, do skrajnych ryzykantów. Warunkiem jest tylko zdecydowanie się na ulokowanie pieniędzy na dłużej. Wszystkie są bowiem przeznaczone dla osób zainteresowanych inwestowaniem w średnim i długim terminie.
Lokacyjny, najbezpieczniejszy z subfunduszy jest przeznaczony dla inwestorów, którzy nie lubią ryzykować a jednocześnie oczekują stałych i przewidywalnych dochodów.
Pioneer Dochodu Mix 20 jest kierowany do wszystkich, którzy przywiązują dużą wagę do stabilności zysków. Nie jest więc najlepszym wyborem dla inwestorów, którzy nie są w stanie zaakceptować przejściowych spadków wartości jednostek, albo oczekują szybkich zysków w krótkim czasie.
Pioneer Wzrostu i Dochodu Mix 40 przeznaczony jest dla osób liczących na wyższe zyski w dłuższym terminie w zamian za podwyższone ryzyko, wynikające z większego udziału akcji w portfelu subfunduszu. Jego jednostek nie powinni więc kupować inwestorzy, którzy liczą na szybkie profity i nie akceptują okresowych spadków wartości swoich oszczędności.
Pioneer Wzrostu Mix 60 jest natomiast dobrym rozwiązaniem dla osób liczących na ponadprzeciętne zyski w zamian za bardzo wysokie ryzyko, podobnie jak Pioneer Agresywnego Wzrostu Mix 80.
O rozpoczęciu działalności tego ostatniego Pioneer Pekao TFI poinformuje na swoich stronach internetowych.

Benchmarki
Efektywność funduszy można oceniać porównując ich wyniki ze wskaźnikami, które są dla nich wzorcami. Dla subfunduszu lokacyjnego jest to w 75 proc. Indeks Obligacji Banku Handlowego 1-3 i w 25 proc. WIBID (Warsaw Interbank Bid Rate – stopa procentowa, jaką banki zapłacą za środki przyjęte w depozyt od innych banków dla depozytów jednodniowych).
W grupie Mix budowę wskaźników wyjaśniają nazwy poszczególnych subfunduszy. Każdy jest złożony z oznakowań CC i BB w różnych proporcjach. Przy czym:
- BB oznacza mix 75 proc. indeksu polskich obligacji Banku Handlowego i 25 proc. WIBID, a
- CC to 50 proc. MSCI Europe (indeks ustalany przez Morgan Stanley Capital International Inc., który odzwierciedla zmiany głównych indeksów giełdowych 16 największych rynków europejskich w walutach lokalnych) plus 50 proc. WIG20 (indeks 20 największych i najbardziej płynnych spółek notowanych na warszawskiej GPW).
I tak im więcej CC, tym subfundusz jest bardziej ryzykowny:
- Dla Pioneer Dochodu Mix 20 benchmarkiem jest 80 proc. BB i 20 proc. CC.
- Dla Pioneer Wzrostu i Dochodu Mix 40 to 60 proc. BB i 40 proc. CC.
- Dla Pioneer Wzrostu Mix 60 - 40 proc. BB i 60 proc. CC.
- Dla Pioneer Agresywnego Wzrostu Mix 80 - 20 proc. BB i 80 proc. CC.

Opłaty
Pierwsza minimalna wpłata do wszystkich subfunduszy wynosi 1 tys. zł. Dopłaty nie mogą być niższe niż 500 zł.
Opłaty manipulacyjne są uzależnione od wielkości wpłat. Do 10 tys. zł wynoszą: 1,5 proc. w Pioneer Lokacyjnym, 2,75 w Pioneer Dochodu Mix 20, 3,75 proc. w Pioneer Wzrostu i Dochodu oraz 4,75 proc. w Pioneer Wzrostu Mix 60. Stawki dla Mix 80 nie są uwzględnione w tabelach opłat, ponieważ subfunduszu jeszcze nie ma w sprzedaży. Prawdopodobnie opłata będzie wynosiła 5 proc., tak jak jest w pozostałych funduszach akcyjnych Pioneera.
W Pioneer FIO przewidziane jest również pobieranie umorzeniowych opłat manipulacyjnych. Z prospektu informacyjnego wynika, że stawka ta wynosi dla subfunduszu lokacyjnego 2,5 proc., a dla subfunduszy z grupy mix 5,5 proc.

Comperia.pl