Inflacja a zysk z lokat bankowych, czyli realne oprocentowanie

Spójrzmy więc jak kształtowało się realne oprocentowanie lokat na przestrzeni ostatnich miesięcy. Modelowo w gospodarce mechanizm wygląda następująco: rośnie wskaźnik inflacji, bank centralny podnosi stopy procentowe, banki podnoszą oprocentowanie lokat. Z takiego toku rozumowania może wynikać wniosek, że wobec tego realne oprocentowanie powinno być stałe. To prawda, jednak w realnej gospodarce wspomniane trzy zjawiska nie następują równolegle, a raczej z pewnym opóźnieniem - najpierw rośnie inflacja, na co reaguje Rada Polityki Pieniężnej podnosząc stopy procentowe, na końcu reagują banki z dostosowaniem oprocentowana lokat.

Jednak ten mechanizm został mocno zaburzony w ostatnim roku. Banki już na początku 2008 roku rozpoczęły walkę o depozyty. W maju 2008 roku średnie oprocentowanie rocznej lokaty było powyżej 7 proc.! Niestety inflacja również była dosyć wysoka (ponad 4 proc. w skali roku), a w związku z tym realne oprocentowanie netto (również po odjęciu podatku od zysków kapitałowych) wyniosło tylko 1,45 proc. Do końca wakacji realne oprocentowanie spadało, ponieważ rosła inflacja, a banki nie zwiększały oprocentowania lokat. Przyszła jednak jesień, kryzys na rynkach finansowych i totalna walka o depozyty większości banków. Według naszej wiedzy tylko bank Pekao nie włączył się do tej bitwy. Średnie oprocentowanie lokat 12-miesięcznych wzrosło do prawie 9 proc. (patrz tabelka poniżej), a jednocześnie zaczęła spadać inflacja. I tak na koniec grudnia, pomimo spadku średniego oprocentowania lokaty do 8 proc., jej realne oprocentowanie wzrosło do 3 proc.

Nie martwmy się więc spadkiem oprocentowania lokat bankowych. Moim zdaniem realny zysk z tego typu inwestycji będzie w pierwszej połowie 2009 roku utrzymywał się w okolicach 3 proc., co jest o wiele lepszym wynikiem niż w okresie, gdy często banki oferowały 8 czy 9 proc. Czas dobrze oprocentowanych lokat - jak widać - jeszcze nie przeminął.

Inflacja a realny zysk z lokat w 2008 roku